ballet_couple

Οι απαρχές του κλασικού χορού συναντώνται την περίοδο της Αναγέννησης στην Ιταλία. Οι Ιταλοί μονάρχες και αριστοκράτες απολάμβαναν την μουσική και τον χορό κι έτσι στα τέλη του 16ου αιώνα δημιουργήθηκε μία τέχνη, η οποία διαδόθηκε στην Γαλλία και από εκεί σε ολόκληρη την Ευρώπη. Πριν δημιουργηθούν οι pointe και οι tutus οι χορευτές του κλασικού χορού υιοθετούσαν βήματα από παραδοσιακούς χορούς και ντύνονταν σύμφωνα με την τάση της εποχής. Ευκαιρία να ασχοληθούν με τον κλασικό χορό είχαν τότε οι εύποροι και τα μέλη των βασιλικών οικογενειών, δεν υπήρχαν επαγγελματίες χορευτές. Το 1581 σημειώνεται η πρώτη παράσταση μπαλέτου, η οποία έλαβε χώρα στην αυλή της Αικατερίνης των Μεδίκων.

Στη Γαλλία οι ομάδες μπαλέτου διέθεταν εντυπωσιακά κοστούμια, σκηνικά και σχηματισμούς στον χώρο. Το 1661 ο Λουδοβίκος XIV ίδρυσε την πρώτη ακαδημία χορού με το όνομα Académie Royale de la Dance, γνωστή σήμερα ως Paris Opera Ballet. Κατά την περίοδο αυτή ιδρύθηκαν τα πρώτα σχολεία κλασικού χορού και δημιουργήθηκε ορολογία για το μπαλέτο στη γαλλική γλώσσα ,η οποία ήταν παγκοσμίως αποδεκτή. Αρχικά, όλοι οι ρόλοι χορεύονταν από άνδρες και μόλις το 1681 έλαβε μέρος για πρώτη φορά γυναίκα.

Τον 18ο αιώνα η τεχνική του κλασικού χορού αναδείχθηκε με αποτέλεσμα να θεωρείται πλέον ως τέχνη ισάξια της όπερας. Τον 19ο αιώνα τα ρομαντικά μπαλέτα ήταν ιδιαίτερα δημοφιλή κι έτσι ο κλασικός χορός άρχισε σταδιακά να απομακρύνεται από τις αριστοκρατικές ρίζες του. Στη διάρκεια αυτού του αιώνα χώρες όπως η Δανία και η Ρωσία έγιναν κέντρα του κλασικού χορού, ενώ στη Γαλλία το ενδιαφέρον είχε μειωθεί. Ο Marius Petipa, χορογράφος στο Imperial Russian Ballet, και ο συνθέτης Peter Tchaikovsky δημιούργησαν έργα, όπως η Ωραία Κοιμωμένη, ο Καρυοθραύστης και η Λίμνη των Κύκνων. Στη διάρκεια του 20ου η Ρωσία συνέχισε να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο, με πρωταγωνιστή την ομάδα του Sergei Diaghilev, Ballet Russes, η οποία πρωτοεμφανίστηκε στο Παρίσι το 1909. Ο Diaghilev συνεργάστηκε με τον συνθέτη Igor Stravinsky και δημιούργησαν διαφορετικές και καινοτόμες παραστάσεις. Η ομάδα Ballet Russes αναζωογώνησαν το μπαλέτο σε διεθνές επίπεδο. Μερικοί από τους χορευτές της ομάδας ήταν η Anna Pavlova, η Marie Rambert και η Nanette de Valois, οι οποίες ίδρυσαν το βρετανικό μπαλέτο και ο George Balanchine, ο οποίος στη συνέχεια δραστηριοποιήθηκε στην Αμερική. Στις δεκαετίες του 1920 και 1930 το χάσμα μεταξύ κλασικού χορού και παράδοσης μεγάλωσε, καθώς οι χορογράφοι στην προσπάθειά τους να εκφράσουν σύγχρονα πολιτικά ζητήματα απομακρύνθηκαν από το βηματολόγιο των παραδοσιακών χορών.

Οι απαρχές του κλασικού χορού στην Αμερική και τον Καναδά συναντώνται στις ομάδες που δημιουργήθηκαν εκεί και με το πέρας του χρόνου εξελίχθηκαν στο American Ballet Theatre και το New York City Ballet. Σήμερα, ομάδες μπαλέτου ανά τον κόσμο συνεχίζουν την παράδοση του κλασικού χορού, ενώ επιδιώκουν να δώσουν μία νέα ώθηση τεχνικά και καλλιτεχνικά. Διεθνείς σχολές και περιοδεύουσες ομάδες προωθούν παγκοσμίως καινοτόμες ιδέες και προσπαθούν να εισαγάγουν αυτό το είδος χορού στο επόμενο αιώνα.

Η Royal Academy of Dance είναι ένας εκπαιδευτικός οργανισμός με ιδιαίτερα σημαντική επιρροή παγκοσμίως. Οι εξετάσεις θέτουν τις βάσεις για τον κλασσικό χορό παγκοσμίως και διαδραματίζουν ηγετικό ρόλο στη χορευτική εκπαίδευση. Η RAD ιδρύθηκε το 1920 με το όνομα Association of Teachers of Operatic Dancing of Great Britain. Δημιουργήθηκε από μία συνάντηση πρώτων χορευτών, η οποία οργανώθηκε από τον Philip Richardson, πρώην διευθυντή του Dancing Times. Η Adeline Genée επιλέχθηκε από τους υπολοίπους ως η πρώτη διευθύντρια της σχολής και οι πρώτες εξετάσεις διεξήχθησαν το 1921. Το 1928 η Βασίλισσα Μαίρη έθεσε για πρώτη φορά την ακαδημία υπό την προστασία της και το 1936 μετονομάσθηκε σε Royal Academy of Dancing (RAD), έπειτα από απόφαση του Βασιλιά Γεωργίου V . Το επόμενο έτος απονεμήθηκε στην Ακαδημία το εθνόσημο από το Σώμα των Όπλων. Κάθε χρόνο περίπου 230,000 υποψήφιοι παγκοσμίως παίρνουν μέρος στις εξετάσεις της Ακαδημίας.

Υπάρχει ένα ευρύ φάσμα εξετάσεων και αξιολογήσεων για να παρακινήσουν και να επιβραβεύσουν τους μαθητές όλων των ηλικιών και δυνατοτήτων. Στόχος της Ακαδημίας είναι η δημιουργικότητα και η μουσικότητα και μέσω ενός διαβαθμισμένου προγράμματος δίνονται οι ευκαιρίες για πρόοδο και επιτυχία. Όσοι υποψήφιοι ολοκληρώσουν τις εξετάσεις τους επιτυχώς λαμβάνουν μία πιστοποίηση και την αναλυτική τους βαθμολογία. Σε κάποια επίπεδα προσφέρονται μετάλλια. Οι μαθητές αρχίζοντας από την ηλικία των δύο ετών ασχολούνται πρώτα με τα επίπεδα Pre-Primary και Primary προτού προχωρήσουν στις τάξεις με συγκεκριμένο βηματολόγιο.

  • Βασική Εκπαίδευση: οι τάξεις 1 έως 8 περιλαμβάνουν μπαλέτο, ελεύθερη κίνηση και κάρακτερ και είναι κατάλληλο για μαθητές ηλικίας από επτά ετών (τάξεις 1 – 5) έως 11 ετών (τάξεις 6 – 8).
  • Ανώτερες Σπουδές: σε αυτό το επίπεδο οι μεγαλύτεροι πλέον μαθητές εκπαιδεύονται στην τεχνική, τη μουσική και τη δυνατότητά τους για παραστάσεις, με αυτό τον τρόπο προετοιμάζονται για μία καριέρα χορευτή ή σχετική με τον χορό.

Αυτές οι εξετάσεις αποτελούν τη βασική εκπαίδευση και είναι απαραίτητη προϋπόθεση για όσους μαθητές σκοπεύουν να ασχοληθούν με το επάγγελμα του χορευτή. Είναι, επίσης αναγνωρισμένα παγκοσμίως από πανεπιστήμια και εκπαιδευτικά ιδρύματα που προσφέρουν σπουδές στον τομέα των τεχνών. Πολλοί από τους αποφοίτους γίνονται μέλη ομάδων χορού σε όλο τον κόσμο. Οι τίτλοι σπουδών χορού που χορηγούνται από την Ακαδημία χορού του Λονδίνου είναι διεθνώς αναγνωρισμένα.

Οι εξετάσεις και οι βαθμολογίες είναι κάθε φορά δουλειά ενός από τους 200 εξεταστές που έχουν εκπαιδευτεί και παρακολουθούνται από την Ακαδημία, η οποία πλέον εδρεύει σε 25 χώρες ανά τον κόσμο. Το 2010 η RAD γιόρτασε τα ενενηκοστά γενέθλιά της. Σήμερα τελεί υπό την αιγίδα της Αυτού Μεγαλειότις Βασίλισσας Ελισάβετ.

RAD-logo-red